DIETA I SUPLEMENTACJA
Czosnek: Legalny Anabolik
Sławomir Ambroziak
www.slawomirambroziak.pl
22.09.2011
Aby dodawać komentarze musisz być zalogowany.
› zaloguj się › zarejestruj się
Sławomir Ambroziak
www.slawomirambroziak.pl
22.09.2011
Właściwości zdrowotne czosnku legitymują się niemal tak samo bogatą literaturą, jak martyrologia II wojny światowej. Wszyscy wiemy, że czosnek to skuteczna profilaktyka infekcji sezonowych i chorób układu krążenia. Zazwyczaj zapominamy jednak o tych podaniach z tradycji ludowej, które upatrywały w czosnku źródła siły fizycznej. Przypomnijmy, że właśnie - dla dodania siły – serwowano tę jarzynę budowniczym piramid i rzymskim legionistom. W całym natłoku informacyjnym umyka dziwnie kilka badań, wykonanych na przestrzeni ostatnich 15-tu lat, zainspirowanych właśnie tymi tradycjami...
Hormon siły i smukłej sylwetki
Rzymscy legioniści i gladiatorzy wierzyli, że czosnek nie tylko rozwija ich siłę fizyczną, ale jednocześnie kształtuje siłę ducha – dodaje odwagi i zagrzewa do boju. To samo przekonanie podzielali samuraje średniowiecznej Japonii, targanej nieustannymi walkami lokalnych feudałów. I ten trop podjęli właśnie duchowi spadkobiercy samurajów – japońscy naukowcy. Ich zespół, kierowany przez Oi, trzykrotnie przebadał w latach 90-tych relacje zachodzące pomiędzy składnikami aktywnymi czosnku a jednym z ważnych hormonów – noradrenaliną. Wyniki tych prac opublikowano kolejno – w 1995, 1998 i 1999 roku...
Noradrenalina jest podstawowym czynnikiem, zaliczanym do tzw. hormonów stresu. Wydziela się niemal natychmiast, kiedy wojownik przystępuje do boju. Jej głównym ‘producentem’ są komórki nerwowe, zaś zadaniem błyskawiczne przygotowanie organizmu do ciężkiej pracy. Działając w mózgu, noradrenalina dodaje odwagi i pomysłowości oraz hartu i pogody ducha. Pod jej wpływem poprawia się również akcja serca i krążenie krwi, co sprzyja dokrwieniu mięśni – zaopatrzeniu ich w tlen i składniki energetyczne. Działa też bezpośrednio na mięśnie... Wprawdzie impuls do świadomego skurczu mięśnia przenoszony jest przez acetylocholinę, ale noradrenalina wzmacnia jej akcję, chociaż nie uświadamiamy sobie tego działania.
Zakończenia nerwowe wydzielają noradrenalinę bezpośrednio do tkanki tłuszczowej. Tutaj hormon nasz inicjuje proces rozpadu tłuszczu, nazywany lipolizą. W efekcie lipolizy – cząsteczki tłuszczu zapasowego rozpadają się na kwasy tłuszczowe i glicerol. Te przenikają do krwiobiegu, a wraz z obiegiem krwi – do pracujących mięśni, które spalają je i pozyskują energię do pracy.
Pod wpływem noradrenaliny w komórkach mięśniowych i niektórych komórkach tłuszczowych (brunatnych) powstają tzw. białka rozprzęgające (UCP). One to powodują, że pewna cześć tłuszczu ulega spaleniu z wytworzeniem energii cieplnej, w procesie nazywanym termogenezą. To też bardzo ważne dla naszych zdolności wysiłkowych (bojowych), gdyż aparat ruchu cechuje się najwyższą sprawnością w odpowiednich zakresach temperatur. (To np. właśnie z tego powodu – piłkarze rozgrzewają się przed wejściem na boisko).
Wprawdzie noradrenalina działa przede wszystkim podczas pracy mięśniowej, to jednak przygotowuje też grunt pod powysiłkową regenerację muskulatury. Aktywuje w komórkach mięśniowych enzymy nazywane kinazami, a za ich pośrednictwem – tzw. czynniki transkrypcyjne i kompleksy inicjacyjne. Czynniki transkrypcyjne kontrolują natomiast proces budowy (anabolizmu) białek na etapie nazywanym transkrypcją, zaś kompleksy inicjacyjne na etapie nazywanym translacją. Koniec końców – sygnały płynące od noradrenaliny pobudzają anabolizm białek w komórkach mięśniowych, co sprzyja powysiłkowej regeneracji mięśni i rozwojowi muskulatury.
Do rozwoju siły i masy mięśniowej noradrenalina przyczynia się w jeszcze jeden sposób – działając w mózgu, pobudza ośrodek podwzgórza do częstszego i silniejszego uwalniania hormonu - gonadoliberyny (GnRH). Ta natomiast pobudza gruczoł przysadki mózgowej do wydzielania gonadotropiny (LH), która dociera z obiegiem krwi do jąder, gdzie stymuluje produkcję silnego hormonu anabolicznego – testosteronu.
Widzimy więc, że noradrenalina to bodaj najważniejszy hormon – decydujący o naszym przygotowaniu do walki czy też innego wysiłku. To również ona w znacznym stopniu decyduje o naszej tuszy – dyryguje tempem rozpadu tłuszczu i spalania kwasów tłuszczowych. Przypomnijmy, że popularne suplementy ułatwiające odchudzanie – tzw. termogeniki – to związki wchodzące w relacje z noradrenaliną; wzmacniające lub naśladujące mechanizmy działania tego hormonu.
We wspominanych wyżej badaniach, japońscy naukowcy – podając czosnek szczurom – odnotowali wyraźny wzrost poziomu noradrenaliny, białek rozprzęgających (UCP), aktywności brunatnej tkanki tłuszczowej oraz tempa termogenezy i lipolizy - rozpadu cząsteczek tłuszczu zapasowego.
Hormon seksu i muskulatury
Już z tych kilku badań niezbicie wynika, że legendy o wpływie czosnku na zdolności wysiłkowe mają racjonalne podstawy. Jakkolwiek noradrenalina jest hormonem niezwykle istotnym w kształtowaniu tychże zdolności, to jednak znacznie ważniejszy jest wspominany wyżej – testosteron. Ten bowiem, wydzielany przez jądra do krwiobiegu, dociera do tkanki mięśniowej. Tu wnika do każdej komórki mięśniowej, gdzie wiąże się z wyspecjalizowanymi białkami – nazywanymi receptorami androgenowymi (AR). Po związaniu testosteronu, receptor androgenowy przekształca się w czynnik transkrypcyjny, inicjujący (o czym już wiemy) najważniejszy etap anabolizmu białek – transkrypcję. Ostatecznie więc pod wpływem testosteronu dochodzi do wzmożenia produkcji białek kurczliwych włókienek mięśniowych, czyli regeneracji mięśni oraz rozwoju ich siły i masy.
Teoria pokazuje, że czosnek – aktywujący noradrenalinę – powinien podnosić też poziom testosteronu. Wynika to bowiem ze znanych nam już właściwości noradrenaliny – jej wpływu na hormony podwzgórza i przysadki mózgowej – GnRH oraz LH.
Zespół Oi chciał mieć jednak całkowitą pewność, również i co do tej kwestii... Japońscy naukowcy opublikowali w 2008 roku wyniki kolejnego badania. Podając czosnek szczurom tym razem, karmionym wysokobiałkową dietą – notowali poziom gonadotropiny LH, testosteronu i kortykosteronu oraz wartość bilansu azotowego. Testosteron – wiemy – to hormon anaboliczny, wydzielany i produkowany pod wpływem LH. Za to kortykosteron jest szczurzym odpowiednikiem ludzkiego kortyzolu – hormonu katabolicznego, utrudniającego rozwój muskulatury. Natomiast bilans azotowy to miara anabolizmu białek, mówiąca między innymi o tym, jak szybko rosną muskuły.
Badanie udowodniło, że - pod wpływem dodatku czosnku do diety wysokobiałkowej szczurów – doszło do wyraźnego wzrostu poziomu LH i testosteronu, wyraźnego spadku poziomu kortykosteronu oraz – co najciekawsze – znacznego (dwukrotnego) wzrostu wartości bilansu azotowego.
To badanie dowiodło nam dwóch rzeczy: nie tylko podania o wysiłkowych właściwościach czosnku mają realne podstawy, ale też o jego właściwościach afrodyzyjnych (miłosnych), znanych głównie z tradycji medycyny chińskiej. Przypomnijmy bowiem, że testosteron to męski hormon płciowy, nie tylko kształtujący męską waleczność, sylwetkę i siłę, ale również kreujący męskie zachowania seksualne.
Czosnek – hormonem
W tym miejscu należałoby zadać pytanie: czy tak znaczny wzrost wartości bilansu azotowego jest jedynie efektem wpływu czosnku na relacje pomiędzy anabolicznym testosteronem a katabolicznym kortykosteronem...? Odpowiedzi na to pytanie powinniśmy poszukać w badaniu zespołu Rayalam’a, opublikowanym w 2008 roku...
Rayalam zwrócił uwagę na jedną znamienną rzecz: składniki aktywne czosnku wyglądają strukturalnie niemal tak samo, jak nienasycone kwasy tłuszczowe, w których pewne atomy węgla zastąpione zostały atomami siarki. Badaczowi naszemu wydało się to o tyle istotne, że ogólnie kwasy tłuszczowe posiadają zdolność bezpośredniego aktywowania pewnych czynników transkrypcyjnych, tak samo jak hormony – np. testosteron. Chodzi tutaj o czynniki transkrypcyjne, nazywane receptorami proliferatorów peroksysomów (PPAR). Jedna ich podgrupa – PPAR alfa – egzystuje w komórkach mięśniowych. Tu wiąże nie tylko kwasy tłuszczowe, ale również jeden z męskich hormonów płciowych, bliźniaczy testosteronowi – dehydroepiandrosteron (DHEA). Wiązanie to uruchamia produkcję białek kurczliwych w komórkach mięśniowych i prowadzi do wzrostu liczby i przyrostu masy włókien mięśniowych. Jednocześnie uruchamia produkcję odpowiednich białek enzymatycznych, transportowych i regulatorowych (między innymi – znanych nam już białek UCP), co prowadzi do wzmożenia spalania kwasów tłuszczowych i usprawnienia wykorzystania energii tego spalania do ‘napędzania’ pracujących muskułów.
Jednak w komórkach tłuszczowych egzystuje inna grupa tych czynników transkrypcyjnych – PPAR gamma. Wiążą one głównie wielonienasycone kwasy tłuszczowe, a pozostają najprawdopodobniej niewrażliwe na DHEA. Te mają pewne, paskudne wady – rozmnażają komórki tłuszczowe i wzmagają napływ tłuszczu do ich wnętrza, co w konsekwencji sprzyja rozwojowi tkanki tłuszczowej - otyłości. (Istnieją jeszcze receptory PPAR delta, ale odłóżmy na razie to zagadnienie).
Teraz chodzi w tym wszystkim o to, że niektóre kwasy tłuszczowe posiadają większe powinowactwo do jednych lub drugich receptorów, dzięki czemu albo przeciwdziałają, albo sprzyjają otyłości. Owe relacje są dopiero szczegółowo badane, ale dzisiaj już wiemy, że niezwykle korzystnie wypadają tu kwasy tłuszczowe, nazywane sprzężonymi izomerami kwasu linolowego (CLA). Te aktywują receptory PPAR alfa, hamując jednocześnie PPAR gamma. Dzięki temu – sprzyjają rozwojowi mięśni i redukcji tkanki tłuszczowej. Nic więc dziwnego, że CLA zyskały dużą popularność jako suplementy diety, ułatwiające modelowanie sylwetki.
Rayalam postulował, że składniki aktywne czosnku wykazują aktywność zbliżoną do CLA. Wykazał to też w swoim badaniu, gdzie – zestawiając składniki aktywne czosnku z CLA – doprowadził do ,zagłady’ komórek tłuszczowych, w efekcie nasilenia procesu ich programowanej śmierci – apoptozy. I chociaż badanie to nie obejmowało wpływu składników aktywnych czosnku na tkankę mięśniową, to jednak dokonać możemy tutaj interpolacji... Skoro wcześniej udowodniono, że CLA zwiększają anabolizm białek mięśniowych (via PPAR alfa), zaś składniki aktywne czosnku działają tak samo, jak CLA, to jasnym wydaje się, że również i one zwiększają anabolizm białek mięśniowych - poprzez aktywację tych samych czynników transkrypcyjnych.
Wniosek płynący z tego wszystkiego wydaje się jasny: wato włączyć czosnek do naszego menu, gdy pracujemy nad redukcją tłuszczu czy rozwojem masy mięśniowej. Jeżeli komuś przeszkadza jego nieprzyjemny zapach, niech powie sobie tak: „Może będę troszeczkę ‘podjeżdżał’, ale za to – jak wspaniale wyglądał!”
Hormon siły i smukłej sylwetki
Rzymscy legioniści i gladiatorzy wierzyli, że czosnek nie tylko rozwija ich siłę fizyczną, ale jednocześnie kształtuje siłę ducha – dodaje odwagi i zagrzewa do boju. To samo przekonanie podzielali samuraje średniowiecznej Japonii, targanej nieustannymi walkami lokalnych feudałów. I ten trop podjęli właśnie duchowi spadkobiercy samurajów – japońscy naukowcy. Ich zespół, kierowany przez Oi, trzykrotnie przebadał w latach 90-tych relacje zachodzące pomiędzy składnikami aktywnymi czosnku a jednym z ważnych hormonów – noradrenaliną. Wyniki tych prac opublikowano kolejno – w 1995, 1998 i 1999 roku...
Noradrenalina jest podstawowym czynnikiem, zaliczanym do tzw. hormonów stresu. Wydziela się niemal natychmiast, kiedy wojownik przystępuje do boju. Jej głównym ‘producentem’ są komórki nerwowe, zaś zadaniem błyskawiczne przygotowanie organizmu do ciężkiej pracy. Działając w mózgu, noradrenalina dodaje odwagi i pomysłowości oraz hartu i pogody ducha. Pod jej wpływem poprawia się również akcja serca i krążenie krwi, co sprzyja dokrwieniu mięśni – zaopatrzeniu ich w tlen i składniki energetyczne. Działa też bezpośrednio na mięśnie... Wprawdzie impuls do świadomego skurczu mięśnia przenoszony jest przez acetylocholinę, ale noradrenalina wzmacnia jej akcję, chociaż nie uświadamiamy sobie tego działania.
Zakończenia nerwowe wydzielają noradrenalinę bezpośrednio do tkanki tłuszczowej. Tutaj hormon nasz inicjuje proces rozpadu tłuszczu, nazywany lipolizą. W efekcie lipolizy – cząsteczki tłuszczu zapasowego rozpadają się na kwasy tłuszczowe i glicerol. Te przenikają do krwiobiegu, a wraz z obiegiem krwi – do pracujących mięśni, które spalają je i pozyskują energię do pracy.
Pod wpływem noradrenaliny w komórkach mięśniowych i niektórych komórkach tłuszczowych (brunatnych) powstają tzw. białka rozprzęgające (UCP). One to powodują, że pewna cześć tłuszczu ulega spaleniu z wytworzeniem energii cieplnej, w procesie nazywanym termogenezą. To też bardzo ważne dla naszych zdolności wysiłkowych (bojowych), gdyż aparat ruchu cechuje się najwyższą sprawnością w odpowiednich zakresach temperatur. (To np. właśnie z tego powodu – piłkarze rozgrzewają się przed wejściem na boisko).
Wprawdzie noradrenalina działa przede wszystkim podczas pracy mięśniowej, to jednak przygotowuje też grunt pod powysiłkową regenerację muskulatury. Aktywuje w komórkach mięśniowych enzymy nazywane kinazami, a za ich pośrednictwem – tzw. czynniki transkrypcyjne i kompleksy inicjacyjne. Czynniki transkrypcyjne kontrolują natomiast proces budowy (anabolizmu) białek na etapie nazywanym transkrypcją, zaś kompleksy inicjacyjne na etapie nazywanym translacją. Koniec końców – sygnały płynące od noradrenaliny pobudzają anabolizm białek w komórkach mięśniowych, co sprzyja powysiłkowej regeneracji mięśni i rozwojowi muskulatury.
Do rozwoju siły i masy mięśniowej noradrenalina przyczynia się w jeszcze jeden sposób – działając w mózgu, pobudza ośrodek podwzgórza do częstszego i silniejszego uwalniania hormonu - gonadoliberyny (GnRH). Ta natomiast pobudza gruczoł przysadki mózgowej do wydzielania gonadotropiny (LH), która dociera z obiegiem krwi do jąder, gdzie stymuluje produkcję silnego hormonu anabolicznego – testosteronu.
Widzimy więc, że noradrenalina to bodaj najważniejszy hormon – decydujący o naszym przygotowaniu do walki czy też innego wysiłku. To również ona w znacznym stopniu decyduje o naszej tuszy – dyryguje tempem rozpadu tłuszczu i spalania kwasów tłuszczowych. Przypomnijmy, że popularne suplementy ułatwiające odchudzanie – tzw. termogeniki – to związki wchodzące w relacje z noradrenaliną; wzmacniające lub naśladujące mechanizmy działania tego hormonu.
We wspominanych wyżej badaniach, japońscy naukowcy – podając czosnek szczurom – odnotowali wyraźny wzrost poziomu noradrenaliny, białek rozprzęgających (UCP), aktywności brunatnej tkanki tłuszczowej oraz tempa termogenezy i lipolizy - rozpadu cząsteczek tłuszczu zapasowego.
Hormon seksu i muskulatury
Już z tych kilku badań niezbicie wynika, że legendy o wpływie czosnku na zdolności wysiłkowe mają racjonalne podstawy. Jakkolwiek noradrenalina jest hormonem niezwykle istotnym w kształtowaniu tychże zdolności, to jednak znacznie ważniejszy jest wspominany wyżej – testosteron. Ten bowiem, wydzielany przez jądra do krwiobiegu, dociera do tkanki mięśniowej. Tu wnika do każdej komórki mięśniowej, gdzie wiąże się z wyspecjalizowanymi białkami – nazywanymi receptorami androgenowymi (AR). Po związaniu testosteronu, receptor androgenowy przekształca się w czynnik transkrypcyjny, inicjujący (o czym już wiemy) najważniejszy etap anabolizmu białek – transkrypcję. Ostatecznie więc pod wpływem testosteronu dochodzi do wzmożenia produkcji białek kurczliwych włókienek mięśniowych, czyli regeneracji mięśni oraz rozwoju ich siły i masy.
Teoria pokazuje, że czosnek – aktywujący noradrenalinę – powinien podnosić też poziom testosteronu. Wynika to bowiem ze znanych nam już właściwości noradrenaliny – jej wpływu na hormony podwzgórza i przysadki mózgowej – GnRH oraz LH.
Zespół Oi chciał mieć jednak całkowitą pewność, również i co do tej kwestii... Japońscy naukowcy opublikowali w 2008 roku wyniki kolejnego badania. Podając czosnek szczurom tym razem, karmionym wysokobiałkową dietą – notowali poziom gonadotropiny LH, testosteronu i kortykosteronu oraz wartość bilansu azotowego. Testosteron – wiemy – to hormon anaboliczny, wydzielany i produkowany pod wpływem LH. Za to kortykosteron jest szczurzym odpowiednikiem ludzkiego kortyzolu – hormonu katabolicznego, utrudniającego rozwój muskulatury. Natomiast bilans azotowy to miara anabolizmu białek, mówiąca między innymi o tym, jak szybko rosną muskuły.
Badanie udowodniło, że - pod wpływem dodatku czosnku do diety wysokobiałkowej szczurów – doszło do wyraźnego wzrostu poziomu LH i testosteronu, wyraźnego spadku poziomu kortykosteronu oraz – co najciekawsze – znacznego (dwukrotnego) wzrostu wartości bilansu azotowego.
To badanie dowiodło nam dwóch rzeczy: nie tylko podania o wysiłkowych właściwościach czosnku mają realne podstawy, ale też o jego właściwościach afrodyzyjnych (miłosnych), znanych głównie z tradycji medycyny chińskiej. Przypomnijmy bowiem, że testosteron to męski hormon płciowy, nie tylko kształtujący męską waleczność, sylwetkę i siłę, ale również kreujący męskie zachowania seksualne.
Czosnek – hormonem
W tym miejscu należałoby zadać pytanie: czy tak znaczny wzrost wartości bilansu azotowego jest jedynie efektem wpływu czosnku na relacje pomiędzy anabolicznym testosteronem a katabolicznym kortykosteronem...? Odpowiedzi na to pytanie powinniśmy poszukać w badaniu zespołu Rayalam’a, opublikowanym w 2008 roku...
Rayalam zwrócił uwagę na jedną znamienną rzecz: składniki aktywne czosnku wyglądają strukturalnie niemal tak samo, jak nienasycone kwasy tłuszczowe, w których pewne atomy węgla zastąpione zostały atomami siarki. Badaczowi naszemu wydało się to o tyle istotne, że ogólnie kwasy tłuszczowe posiadają zdolność bezpośredniego aktywowania pewnych czynników transkrypcyjnych, tak samo jak hormony – np. testosteron. Chodzi tutaj o czynniki transkrypcyjne, nazywane receptorami proliferatorów peroksysomów (PPAR). Jedna ich podgrupa – PPAR alfa – egzystuje w komórkach mięśniowych. Tu wiąże nie tylko kwasy tłuszczowe, ale również jeden z męskich hormonów płciowych, bliźniaczy testosteronowi – dehydroepiandrosteron (DHEA). Wiązanie to uruchamia produkcję białek kurczliwych w komórkach mięśniowych i prowadzi do wzrostu liczby i przyrostu masy włókien mięśniowych. Jednocześnie uruchamia produkcję odpowiednich białek enzymatycznych, transportowych i regulatorowych (między innymi – znanych nam już białek UCP), co prowadzi do wzmożenia spalania kwasów tłuszczowych i usprawnienia wykorzystania energii tego spalania do ‘napędzania’ pracujących muskułów.
Jednak w komórkach tłuszczowych egzystuje inna grupa tych czynników transkrypcyjnych – PPAR gamma. Wiążą one głównie wielonienasycone kwasy tłuszczowe, a pozostają najprawdopodobniej niewrażliwe na DHEA. Te mają pewne, paskudne wady – rozmnażają komórki tłuszczowe i wzmagają napływ tłuszczu do ich wnętrza, co w konsekwencji sprzyja rozwojowi tkanki tłuszczowej - otyłości. (Istnieją jeszcze receptory PPAR delta, ale odłóżmy na razie to zagadnienie).
Teraz chodzi w tym wszystkim o to, że niektóre kwasy tłuszczowe posiadają większe powinowactwo do jednych lub drugich receptorów, dzięki czemu albo przeciwdziałają, albo sprzyjają otyłości. Owe relacje są dopiero szczegółowo badane, ale dzisiaj już wiemy, że niezwykle korzystnie wypadają tu kwasy tłuszczowe, nazywane sprzężonymi izomerami kwasu linolowego (CLA). Te aktywują receptory PPAR alfa, hamując jednocześnie PPAR gamma. Dzięki temu – sprzyjają rozwojowi mięśni i redukcji tkanki tłuszczowej. Nic więc dziwnego, że CLA zyskały dużą popularność jako suplementy diety, ułatwiające modelowanie sylwetki.
Rayalam postulował, że składniki aktywne czosnku wykazują aktywność zbliżoną do CLA. Wykazał to też w swoim badaniu, gdzie – zestawiając składniki aktywne czosnku z CLA – doprowadził do ,zagłady’ komórek tłuszczowych, w efekcie nasilenia procesu ich programowanej śmierci – apoptozy. I chociaż badanie to nie obejmowało wpływu składników aktywnych czosnku na tkankę mięśniową, to jednak dokonać możemy tutaj interpolacji... Skoro wcześniej udowodniono, że CLA zwiększają anabolizm białek mięśniowych (via PPAR alfa), zaś składniki aktywne czosnku działają tak samo, jak CLA, to jasnym wydaje się, że również i one zwiększają anabolizm białek mięśniowych - poprzez aktywację tych samych czynników transkrypcyjnych.
Wniosek płynący z tego wszystkiego wydaje się jasny: wato włączyć czosnek do naszego menu, gdy pracujemy nad redukcją tłuszczu czy rozwojem masy mięśniowej. Jeżeli komuś przeszkadza jego nieprzyjemny zapach, niech powie sobie tak: „Może będę troszeczkę ‘podjeżdżał’, ale za to – jak wspaniale wyglądał!”
Ten artykuł możesz skomentować tutaj
215
|
Podziel się: |
|
Drukuj
|
Aby dodawać komentarze musisz być zalogowany.
› zaloguj się › zarejestruj się
ZAMÓW TERAZ
› WYDARZENIA
› NAJNOWSZE VIDEO
zobacz więcej ›
› NAJPOPULARNIEJSZE ARTYKU£Y
CZYTANE
OCENIANE
PRZESYŁANE
• JEM / NIE JEM cz.1 - Głód w diecie atlety?
• JEM / NIE JEM cz.2 - Głód w diecie atlety?
• Czego nie wiecie o pompkach...
• DNL - zamiana węglowodanów w tłuszcz - możliwe czy niemożliwe..?
› ZADAJ PYTANIE
Być może odpowiedź znajdziesz w magazynie Perfect Body!
Aby zadać pytanie musisz być zalogowany.
› zaloguj się › zarejestruj się
› zaloguj się › zarejestruj się
› ANKIETA
Wybierz najlepsze hasło dla magazynu Perfect Body:
› NEWSLETTER
podaj swój e-mail:
› TAGI
© Nutrifarm Sp. z o.o. All Rights Reserved |
PODSTAWOWE LINKI
Trening Dieta I Suplementacja Zdrowie Ert Kuchnia Sex |
WYDAWNICTWO
Prenumerata Reklama Wydarzenia Dla prasy Nota prawna |
TWOJE KONTO
Zaloguj się Zarejestruj Przypomnij hasło |
DOŁĄCZ DO NAS
Facebook
Twitter
 Youtube
|
Do góry ˆ |